Najlepszym sposobem na odreagowanie dla dorosłych jest tak naprawdę korzystanie z dzieci, by ratować siebie. Dziś w hotelu zrozumiałem tę prawdę. Dziś spędziłem cały dzień w hotelu z dzieckiem. Nie sprawdzałem zbytnio WeChat, nie przeglądałem Twittera. Szczególnie wieczorem, kiedy hotel zorganizował to wydarzenie dla rodziców i dzieci, na co dzień udajemy poważnych, ale pod przewodnictwem prowadzącego wtopiłem się w tłum dzieci, skacząc w rytm muzyki. W tej chwili nagle uświadomiłem sobie, że nie bawię się z dzieckiem, ale korzystam z jego obecności, by zrelaksować się psychicznie. W dzisiejszych czasach średni wiek żyje w zbyt dużym stresie. Codziennie budzimy się, by przetwarzać informacje, ważyć za i przeciw, odgrywać różne role. Telefon to nasze elektroniczne kajdany, które nieustannie przypominają, że wciąż jesteśmy w systemie. Chcemy odreagować, ale koszty odreagowania dla dorosłych są zbyt wysokie. Iść do KTV? To jest socjalizacja, trzeba się trzymać. Iść na drinka? To jest spotkanie towarzyskie, trzeba być ostrożnym. Nawet jeśli ktoś ukrywa się w samochodzie, paląc papierosa, to tylko chwilowe wyłączenie, a nie restart. Dlaczego mówię, że to wydarzenie dzisiaj było dla mnie niesamowite? Bo tylko bawiąc się z dziećmi, nawet jeśli turlasz się po ziemi, krzyczysz, robisz głupie miny, otaczający cię ludzie będą patrzeć na ciebie życzliwie, myśląc, że jesteś dobrym tatą. Ta maska dobrego rodzica to jedyny bilet, by zdjąć społeczną maskę. Nazwijmy ten model „ratowaniem siebie przez dzieci” (lub „ratowaniem mam”). W tym modelu nie ma KPI, nie ma hierarchii, nie trzeba być logicznym. Nie musisz też szukać sensu w radości. Wszyscy myślą, że poświęcamy czas i pieniądze dla dzieci. To wielki błąd. W dzisiejszym, mocno konkurencyjnym świecie, dzieci są tak naprawdę „cielesnymi bodhisattwami”, wysłanymi przez Boga, by nas uratować. Używając swojej pierwotnej energii życiowej, zmuszają nas do wyjścia z tego hipokrytycznego, zniekształconego, pełnego kalkulacji dorosłego świata. Skakałem, aż się spociłem, a ten długo oczekiwany dopamina była czysta. To jest poważnie niedoceniana dziedzina. Obecnie wyjazdy z dziećmi, parki rozrywki, wszyscy starają się rywalizować z dziećmi, szukać opieki, uczyć umiejętności, ćwiczyć odwagę. Kierunek jest zły. Przyszłe różnicowane produkty premium nie powinny skupiać się na dzieciach, ale na tych duszących się rodzicach. Nawet jeśli tylko zapewnisz przestrzeń, w której ci średniacy mogą bez wstydu, jak głupcy, cieszyć się przez pół godziny, będą gotowi zapłacić za to niewyobrażalną cenę. Na koniec przesyłam rodzicom i opiekunom dzieci jedno zdanie: Nie myślcie, że opieka nad dziećmi to tylko koszt. W świecie dorosłych, naiwność jest konserwantem. Następnym razem, gdy będziesz bawić się z dzieckiem, nie graj na telefonie. Nawet jeśli to tylko pożyczona dziecięca niewinność, to najlepszy lek, jaki możemy sobie dać jako starsi koledzy. Pomyśl, jak długo nie śmiałeś się jak dziecko.