Toen ik een paar jaar geleden naar San Francisco verhuisde, was de stad nog steeds behoorlijk dood door de pandemie. Ik wist dat er veel mensen hier waren omdat ik ze online zag, maar er was geen duidelijke plek om in persoon af te spreken. Dus begonnen mijn vriendin en ik elke week naar dezelfde bierhal te gaan en noemden het "Kantooruren". Ik postte erover op Twitter en we sms'ten onze vrienden de eerste paar keer, maar na een paar weken ging de bal vanzelf rollen. Andere mensen begonnen het te doen in New York, Philly, en daarna steeds meer plaatsen. Het werd een tpot-institutie. Iedereen kan kantooruren organiseren gewoon door erover te posten en op te komen dagen. Het ergste wat kan gebeuren is dat je een paar biertjes alleen drinkt en Twitter leest.. dat zou je toch al doen. We hebben wat richtlijnen uitgewerkt, de DNA van het evenement. Regelmatige tijd en plaats, het online aankondigen, een rubberen eend of een ander totem meenemen zodat mensen je kunnen herkennen. Sommige mensen hebben een website gemaakt en de gemeenschappen plaatsen hun locaties en tijden daarop. Het is allemaal gedecentraliseerd en organisch. In San Francisco moet degene met de eend erover posten en het wisselt elke week van eigenaar. En je komt opdagen, zelfs als niemand erover heeft gepost, omdat je de plek en tijd kent. Negeer alle geruchten over annulering of organisatie! Dit is een superlichte traditie. Het kost maar een beetje geduld, en de effecten zijn enorm. Meerdere stellen hebben elkaar ontmoet tijdens kantooruren. Er zijn bedrijven gestart. Gesprekken tijdens kantooruren zijn 6 maanden vooruit op de voorpagina van de New York Times. Je kunt gewoon dingen doen + je richten op wat je wilt zien + je ontmoet je wederzijdse vrienden. Kantooruren. (hoe het begon / hoe het gaat)

bezoek of kom op dinsdag naar Zeitgeist voor meer info