Een ongemakkelijke waarheid die babyboomers niet willen accepteren, is dat het oplossen van de grootste problemen van de samenleving vereist dat ze een enorme klap op hun papieren rijkdom accepteren. Slechts een paar voorbeelden: > Het oplossen van de betaalbaarheid van woningen = er moet veel meer aanbod komen, wat betekent dat de waarde van bestaande woningvermogens daalt. > Het oplossen van de zorgkosten = veel lagere winstmarges voor veel ziekenhuizen, farmaceutische bedrijven en verzekeringsmaatschappijen, wat de waarderingen in een industrie van een biljoen dollar beïnvloedt. > Het oplossen van jeugdwerkloosheid = bedrijven moeten akkoord gaan met het aannemen van onproductieve werknemers en hen een paar jaar opleiden, in plaats van alleen automatisering te gebruiken. De marges nemen een klap en de aandelenwaarderingen worden herzien. Babyboomers bezitten voornamelijk het grootste deel van de woningen en aandelen in ons land. Gedurende vele decennia waren de beleidsmaatregelen gericht op het behouden van de waarde van het eigen vermogen voor henzelf in plaats van de weg te effenen voor de nieuwe generatie. Tenslotte valt het merendeel van onze politici zelf binnen de babyboomgeneratie, en zij hebben zeer weinig prikkel om deze kwesties aan te pakken. De grootste politieke uitdaging van de komende decennia zal zijn om kansen te creëren voor jongere mensen om deel te nemen aan vermogenscreatie, terwijl ook de babyboomers tevreden worden gehouden terwijl hun nettovermogen afneemt. Het is een ongelooflijk moeilijke balans.