De schone mensen verliezen alles wat ze liefhebben omdat ze weigeren het te volgen. Iets waar ik om gaf, verdronk op een plek waar ik niet wilde zijn en ik stond aan de rand, zijn naam roepend, maar het kon me niet horen omdat ik te ver omhoog was. Ik moest erin gaan. En erin gaan betekende worden wat ik had gezworen nooit te worden. Je kunt niets uit een vuur trekken met handen die nooit hebben gebrand. De afdaling is de prijs en de meesten zullen het niet betalen omdat ze meer van hun imago houden dan van wat ze zeggen lief te hebben. Ik ging naar beneden en het kostte me de man die ik deed alsof ik was en toen ik weer omhoog kwam, herkende ik mezelf niet, maar ik ademde nog steeds en dat deed het ding waarvoor ik naar beneden ging ook. De demonen vochten niet tegen me, ze lachten en toonden me de trap. Ze zeiden: we vroegen ons af hoe lang je daarboven met je schone handen zou blijven staan.