Firmy technologiczne odnoszą sukcesy w sprawianiu, że myślimy o życiu jako o czymś niewygodnym, z czego ciągle chcemy uciekać, w cyfrowe, wyciszone pomieszczenia z algorytmami predykcyjnymi i poleceniami na jeden dotyk: Czytanie jest nudne; rozmowa jest niezręczna; poruszanie się jest męczące; opuszczenie domu jest przerażające. To wszystko są tarcia, które teraz możemy łatwo wyeliminować, i to robimy. Gdy przyjmiemy nawyk uciekania od czegoś, niezależnie od tego, czy to zamawianie kolacji przez Ubera pięć nocy w tygodniu, czy korzystanie z AI do odpowiadania na wiadomości, akt powrotu, który można by opisać jako zaprzestanie korzystania z narzędzia ucieczki, wydaje się pełen irytujących tarć. W tych momentach stajemy się dokładnie jak małe dzieci w pięć minut po zabraniu iPada: Nuda i trudności związane z fizycznym istnieniem są nie do zniesienia. „Dlatego postanowiłam zobowiązać się do uczynienia 2026 roku rokiem maksymalizacji tarć, jako jednostka, ale co ważniejsze jako rodzic,” pisze Kathryn Jezer-Morton. Są oczywiste miejsca, od których można zacząć swoją podróż w maksymalizacji tarć. Przestań dzielić się swoją lokalizacją z dziećmi i partnerem. Przestań całkowicie korzystać z ChatGPT. Nie, nie ma dobrych pomysłów na planowanie posiłków. Kup książkę kucharską. Napisz do przyjaciół po radę. Idź do Trader Joe’s. Zaproś ludzi do swojego domu, nie sprzątając go do końca. Maksymalizacja tarć to nie tylko kwestia redukcji czasu spędzanego przed ekranem, to proces budowania tolerancji na „niewygodę” — a następnie dążenie do przyjemności. A potem, to modelowanie tej tolerancji, a następnie przyjemności i humoru, dla naszych dzieci. Przeczytaj pełną kolumnę Jezer-Morton: