Musi istnieć jakaś formalna kulturowa artykulacja, że ‚polityka’ była fałszywą obietnicą, że nie może zająć miejsca przeznaczonego dla religii, życia społecznego i instytucji, kultury, rodziny i innych źródeł sensu. Ludzie potrzebują spójnego mechanizmu, który pogodzi ich z tą rzeczywistością i pozwoli im zrezygnować z przeszłości i iść dalej.