Niedługo po II wojnie światowej Zachód rozwiązał swoje imperia i kolonie, zaczynając wysyłać kolosalne sumy pomocy finansowej z funduszy podatników do tych byłych terytoriów (mimo że już wcześniej uczynił je znacznie bogatszymi i bardziej udanymi). Zachód otworzył swoje granice, co można nazwać rodzajem odwrotnej kolonizacji, zapewniając opiekę społeczną, a tym samym przekazy pieniężne, jednocześnie przyznając tym nowym przybyszom i ich rodzinom nie tylko pełne prawa wyborcze, ale także preferencyjne traktowanie prawne i finansowe w porównaniu do rodzimych obywateli. Eksperyment neoliberalny, w swojej istocie, był długotrwałą samokarą miejsc i ludów, które zbudowały nowoczesny świat.