Şair Paul Valéry 1933'te bana sürekli aklıma gelen bir şey yazdı: "Mükemmelliği endişeyle arayanların gözünde bir eser asla tam olarak tamamlanmaz—ama terk edilir." Mükemmel bir versiyonu yok. Sadece işin bittiğine karar verdiğin an var—daha iyisini aramayı bırakıp önündekileri yeterince iyi olarak kabul etmeyi seçtiğin an.

Sorun, yapay zekanın kötü yazması değil. Sorun şu ki, çok iyi yazıyor—çok farklı şekillerde. ChatGPT'den bir taslak istediğimde bir versiyon alıyorum. Claude'a sor, ben bir tane daha alırım. Aynı platforma iki kez sorarsanız, aynı derecede etkileyici ama tamamen farklı üçüncü bir versiyon alırım. Ve her birinde parlak anlar var.

Kimse hiçbir şey bilmiyor... Hollywood için doğru, Silikon Vadisi için doğru, yeniliğin gerçekleştiği her yerde geçerli. Kimse fikrinizin işe yarayıp yaramayacağını gerçekle çarpıştırıp denemeden önce bilmiyor. O yüzden lütfen... Sadece başla.