Iedereen is geobsedeerd door "de beste versie van zichzelf worden." Maar de meeste mensen denken dat dit betekent: meer lezen meer geld verdienen harder werken iedereen overtreffen alsof het worden van "de beste" alleen maar gaat om het stapelen van prestaties. Maar heb je jezelf ooit echt afgevraagd: Wat maakt je eigenlijk beter? Maakt het je beter om 7 dagen per week te werken terwijl je je partner negeert? Niet opmerken dat je moeder ouder wordt? Bijna nooit je grootmoeder bezoeken die er nog is? Maakt "winnen" iets uit als je de mensen verliest die het meest voor je zouden hebben gevierd? Betekent het worden van de beste versie van jezelf iets als je door het leven gaat gestrest, koud, afgeleid of disconnected? De meeste mensen proberen de beste in iets te zijn. Maar heel weinigen proberen de beste persoon te zijn die ze kunnen zijn. Niet de rijkste. Niet de slimste. Maar de vriendelijkste. Degene die luistert. Degene die anderen een veilig, gerespecteerd en gewaardeerd gevoel geeft. Degene die echt van het leven geniet in plaats van te proberen het te domineren. En hier is de paradox die iedereen vergeet: Wanneer je je richt op het worden van een mooi mens, iemand die positiviteit, respect en liefde in de wereld brengt, geeft het leven het je terug. Succes wordt een bijproduct, geen bestemming. Degene die goedheid manifesteert, ontvangt goedheid.

Onlangs deelde @iamzeroika dat het allemaal te veel werd, de druk, de werklast, alles. En eerlijk gezegd, ik begrijp het. Ik heb hem twee jaar lang onafgebroken zien werken. Twee jaar van pure toewijding. Twee jaar van alles geven aan anderen, altijd aanwezig, altijd helpen, altijd iedereen tevredenstellen, behalve zichzelf. Nu, hem te zien beseffen dat het allemaal te veel is geworden, en dat hij ervoor kiest om balans in zijn leven te brengen, maakt me oprecht blij. Hij werkt nog steeds keihard, maar deze keer kiest hij ook voor zichzelf, terwijl hij in balans blijft. Ik heb het eerder gezegd en ik zal het nogmaals zeggen: naar mijn mening is hij de beste educatieve bron die er is. Degene die de grootste impact op mij heeft gehad, en voor velen anderen. De Dojo heeft alles voor mij veranderd. Daar begon mijn hele reis in trading, psychologie en zelfbeheersing. Al deze waarde, zijn dojo, zijn Notion, kost slechts $10. Terwijl andere groepen 5 tot 10 keer meer vragen, voor niet eens tien procent van de waarde die hij biedt. Eerlijk gezegd, als hij $100 ervoor vroeg, zou ik het nog steeds zonder aarzelen betalen. Het is een koopje om daar te zijn. Je krijgt zelfs nu @studentoffew zijn input erbij… Zero is niet langer alleen degene van wie ik heb geleerd. Hij is iemand die ik echt als een vriend beschouw. Voor iedereen die letterlijk vanaf nul begint, is mijn advies simpel: Word lid van zijn dojo. Leer de Notion volledig. Bestudeer alles. Je zult een andere trader zijn daarna, geloof me.

De meeste mensen geven op net voordat het eindelijk begint te begrijpen. Aan het begin voelt alles spannend. Het is nieuw. Het is fris. Je ziet het potentieel, de vrijheid, het succes. Je voelt je onstuitbaar. Dan verschijnt de realiteit. Je begint te beseffen hoeveel werk het eigenlijk kost. De uren. De stilte. De discipline. In het begin vecht je erdoorheen met motivatie, maar motivatie vervaagt. Al snel stuit je op de muur. De vooruitgang vertraagt. De resultaten komen niet overeen met de inspanning. Je begint aan jezelf te twijfelen, en de droom die je ooit opvrolijkte voelt nu zwaar aan. Dat is het moment waarop de meeste mensen opgeven. Niet omdat ze het niet kunnen maken, maar omdat ze niet beseffen hoe dichtbij ze zijn. Elk groot doel heeft een breekpunt. Dat moment waarop het onmogelijk lijkt, dat is niet het einde. Dat is de overgang. Het is het punt waarop groei verschuift van extern naar intern. Je vaardigheden zijn er, je fundament is gebouwd, but je geest is nog niet meegekomen. En dat is waarom het zo moeilijk voelt. Iedereen die het ooit heeft gemaakt, is door die fase gegaan. Het moment van uitputting, verwarring en twijfel, waarbij opgeven de enige logische keuze lijkt. Maar als je nog even vol kunt houden, als je kunt doorzetten wanneer alles in je zegt "stop", verandert er iets. Het werk begint zich op te stapelen. De lessen beginnen te klikken. En wat ooit onmogelijk leek, voelt ineens natuurlijk aan. Vooruitgang verschijnt niet wanneer je het verwacht. Het verschijnt nadat je hebt bewezen dat je bereid bent door te gaan zonder het te zien. Dus als je nu in die fase zit, moe, gefrustreerd, alles in twijfel trekkend, onthoud dan dit: je faalt niet, je transformeert. Geef nu niet op, want je bent dichterbij dan je denkt. Alles waar je voor hebt gewerkt, ligt aan de andere kant van deze muur. Blijf doorgaan. Het staat op het punt om logisch te worden.