Vibe coding heeft momenteel hetzelfde probleem als zelfrijdende auto's. De bestuurder die de situatie zou moeten monitoren, valt in slaap achter het stuur. Terwijl ik op de ouderwetse manier code schrijf, kijk ik constant naar de code en evalueer ik alles, op zoek naar bugs, op zoek naar manieren om te vereenvoudigen, en plan ik de volgende taak. Coderen is iets ontspannends dat ik doe terwijl ik denk. Het brengt me dichter bij de code. Omdat ik elke regel code heb geschreven en deze vaak heb bewerkt, zit de code in mijn hoofd. Ik kan in mijn hoofd verder programmeren als ik een wandeling maak. Als ik de code niet had geschreven, zou het heel moeilijk zijn om dit te doen. Gewoon code lezen die iemand (iets) anders heeft geschreven, is ongelooflijk saai en moeilijk om te begrijpen. Wanneer ik een nieuwe codebase leer, maak ik vaak tijdelijke bewerkingen gewoon om te zien hoe het werkt. Programmeren zonder code te bewerken is onnatuurlijk. Mijn beste werk is wanneer ik elke regel van dichtbij ken en de zeldzame edge case bugs kan opvangen voordat ze zelfs maar gebeuren. Dingen komen vaak bij me op wanneer ik niet eens aan mijn bureau zit, onder de douche, tijdens het lunchen, of als ik een wandeling maak. Mijn onderbewustzijn zegt plotseling: "je bent vergeten over ... geval, dat kan een bug veroorzaken" en meestal heeft het gelijk. AI kan misschien het gemakkelijke denken doen, maar het kan nog niet het moeilijke denken doen, dus je moet de code kennen.

Toen ik aan een groot team werkte aan een enorme codebase, was de verdeling van mijn tijd ongeveer als volgt: 0,1% nieuwe code schrijven 4,9% bestaande code aanpassen 95% navigeren door de codebase Ik denk dat dat vrij standaard is voor een professionele programmeur. Het is iets waarvan ik vermoed dat veel informatica-afgestudeerden het nooit te horen krijgen. Als je alleen maar aan je eigen projecten hebt gewerkt, denk je waarschijnlijk dat het allemaal draait om het schrijven van honderden regels code per dag, terwijl je in werkelijkheid het grootste deel van je tijd besteedt aan het uitzoeken hoe je chirurgische aanpassingen kunt maken aan decennia oude code zonder iets te breken. Daarom heb je een editor nodig die snel en efficiënt is om door de codebase te springen.