De dichter Paul Valéry schreef in 1933 iets dat steeds weer bij me opkomt: “In de ogen van degenen die wanhopig naar perfectie zoeken, is een werk nooit echt voltooid—maar verlaten.” Er is geen perfecte versie. Er is alleen het moment waarop je besluit dat je klaar bent—wanneer je ervoor kiest de zoektocht naar iets beters op te geven en accepteert wat er voor je ligt als goed genoeg.