In 1973 veranderde een nachtelijke vistrip in Mississippi in een van Amerika's vreemdste mysteries... In 1973 gingen twee mannen in Mississippi naar de politie met de bewering dat ze door aliens waren ontvoerd. Beide mannen doorstonden leugendetectortests en herhaalden hetzelfde verhaal onder hypnose. In de nacht van 11 oktober 1973 stonden Charles Hickson en Calvin Parker op een pier langs de Pascagoula-rivier in Mississippi. Ze deden niets ongewoons. Hickson was 45, Parker was 19 op dat moment, en ze waren aan het vissen in een rustige, donkere strook van de rivier waar mensen na het werk kwamen ontspannen. Wat er daarna gebeurde, zou hen de rest van hun leven achtervolgen. Volgens hun verhaal vulde een vreemde zoemtoon de lucht. Blauwe lichten verschenen boven het water. Een ovaalvormig object kwam naar beneden nabij de pier. Hickson zei dat er drie wezens tevoorschijn kwamen. Hij beschreef ze als grijs, rimpelig en bijna robotachtig, met klauwachtige handen. Parker zei later dat hij tijdens een deel van de ontmoeting flauwviel, overweldigd door angst. Hickson beweerde dat de wezens hem aan boord van het vaartuig namen, waar hij werd onderzocht. Hij zei dat hij zich niet kon bewegen, dat hij zich verlamd voelde, en dat een soort apparaat zijn lichaam scande. Een korte tijd later werden hij en Parker teruggebracht naar de pier. Het vaartuig steeg op en verdween. De mannen waren van streek. In plaats van een UFO-groep te bellen of aandacht te proberen te krijgen, gingen ze eerst naar een lokale krant. Deze was gesloten. Dus liepen ze het kantoor van de sheriff van Jackson County binnen en vertelden hun verhaal aan de politie. In het begin gingen de agenten ervan uit dat het een grap was. Om hen te testen, lieten de agenten Hickson en Parker alleen in een kamer, terwijl ze hun gesprek stiekem opnamen. Als ze het verzonnen hadden, verwachtten ze dat de twee mannen uit hun rol zouden vallen of zouden lachen. In plaats daarvan legde de opname vast hoe bang ze waren en hoe ze geen idee hadden wat er met hen was gebeurd. Hun privéwoorden kwamen overeen met wat ze al aan de politie hadden verteld. In de loop van de tijd onderzochten onderzoekers en UFO-onderzoekers de zaak nauwkeurig. Beide mannen ondergingen polygraphtests en slaagden. Hickson onderging later hypnose en, volgens degenen die met hem werkten, herhaalde hij dezelfde details zonder zijn verhaal te veranderen. Dat bewijst niet dat het waar was, maar het toonde consistentie aan. Calvin Parker wordt vaak in deze zaak genoemd om een andere reden. Hij zocht geen aandacht. Hij had na het voorval last van angst en vermeed decennia lang publiciteit. Toen hij later in zijn leven eindelijk publiekelijk sprak, zei hij dat hij wenste dat het hele voorval nooit was gebeurd. Er waren ook meldingen van andere mensen in de omgeving die die nacht zeiden dat ze vreemde lichten aan de hemel boven Pascagoula zagen. Deze meldingen bevestigen geen ontvoering, maar ze dragen bij aan de reden waarom de zaak nooit volledig in de vergetelheid is geraakt. Hickson en Parker werden niet rijk of beroemd van hun verhaal. Ze bouwden er geen carrières mee op. Ze gingen terug naar hun leven in Mississippi met iets dat ofwel echt was gebeurd, of dat ze geloofden dat het was gebeurd, met volledige oprechtheid. Meer dan vijftig jaar later kan niemand met zekerheid zeggen wat er op die rivierbank is gebeurd. Skeptici beweren dat het een verkeerd geïdentificeerd vliegtuig, een hallucinatie of een hoax had kunnen zijn. Voorstanders wijzen op de opnames, de polygraphen en de langdurige emotionele impact op beide mannen. Wat overblijft is een mysterie dat nog steeds weigert zich te settelen. Twee gewone mensen zeiden dat er iets buitengewoons met hen was gebeurd. En ze hebben dat verhaal nooit veranderd. ...