czat - mam do przekazania trochę gorzkich wiadomości: niedawno opuściłem Proof of Play Nie była to łatwa decyzja, ale właściwa dla mnie. Patrząc wstecz, mam tylko miłe wspomnienia, nawet w trudnych czasach. Stworzyliśmy Pirate Nation, największą i najbardziej ambitną grę w pełni onchain, jaka kiedykolwiek powstała. Pionierzy najlepszej w swojej klasie UX na łańcuchu EVM, zanim ktokolwiek uwierzył, że to możliwe: bez gazu, bez podpisów, bezproblemowo. Udowodniliśmy, że można stworzyć ogromną, w pełni onchain grę, która była zabawna. Przemieniłem się w profesjonalnego sprzedawcę losowych liczb. Kodowałem w publicznych miejscach, zanim to stało się modnym słowem. Zbudowaliśmy kwitnącą społeczność gamerów-tatusiów… aż pojawiły się wietnamskie farmy i zamieniły naszą gospodarkę w strefę wojny. Migraliśmy przez 3 łańcuchy, a następnie zbudowaliśmy dwa własne (Apex i Boss), które miały więcej MGas i wolumenu transakcji niż wszystkie inne łańcuchy razem wzięte. Zatrudniliśmy niesamowitych i genialnych ludzi, przetrwaliśmy 2 brutalne niedźwiedzie i 1 mylącego byka, kupiliśmy dosłownie pico top Art Gobblers (wciąż boli) i przechodziliśmy między bohaterami a złoczyńcami. To była absolutnie ekscytująca podróż. Ale nadszedł czas, aby przejść do nowej przygody. Ciekawostka, której większość nie zna: Przed dziećmi pracowałem w restauracjach z wyższej półki w nocy i w weekendy jako hobby po mojej pracy w technologii. W tym czasie wolnym wracam do 'gotowania', tym razem w dosłownym znaczeniu tego słowa. Na razie przygotujcie się na nieustanny content kulinarny. Będę gotować, polować na najsmaczniejsze miejsca w NYC, robić przeciętne zdjęcia i pożerać wszystko, co w zasięgu wzroku, aż podejmę się kolejnego wyzwania. I tak, wkrótce więcej o tym, co przede mną... - Fern 🏴‍☠️

aby krótko włączyć się do debaty o '@nikitabier zniszczył CT'. 99% moich ostatnich odpowiedzi pochodzi od śmieciowych botów AI. Jeśli sposobem na wydostanie się z piekła botów AI jest zniszczenie wszystkiego do fundamentów, całkowite zabicie dla nich zachęt i odbudowa, to dla mnie w porządku.

Moi pradziadkowie ze strony matki opuścili Iran około 1900 roku, podróżując na wielbłądach, co zajęło im rok. Byłoby to marzenie, móc odwiedzić to miejsce, i mam nadzieję, że ta wsteczna dyktatura religijna w końcu zostanie zastąpiona nowoczesnością, jak tego tak desperacko pragną ludzie.