Jednym z powodów, dla których AI prawdopodobnie wykona 95% pracy pisemnej w niedalekiej przyszłości, jest to, że zdecydowana większość ludzi nie lubi pisać bardziej niż nie lubi czytać, a czytanie jest znacznie szybsze niż pisanie. AI zarówno eksponencjalnie skraca czas pisania, jak i zwiększa ilość treści pisemnej.

Największym problemem z takim światem jest "spłaszczanie", które tworzy AI—nie tylko morze myślników i "nie tylko to, ale także tamto" Scylla i Charybdis—ale także ogólnie proza w kolorze taupe. Pisanie AI pozostawione samemu sobie to szary fartuch, który prawie każdy będzie nosił.

Wielkimi zwycięzcami tego nowego świata będą ci, którzy napisali wystarczająco dużo, aby mieć osobisty styl w dużej mierze przymocowany do swojego mózgu oraz zbiór prac, na podstawie których AI może podążać, a także posiadający umiejętności techniczne, aby najpierw nauczyć się i korzystać z narzędzi.

Biorąc pod uwagę tendencję osób powyżej 45. roku życia do trudności w dostosowywaniu się do nowej technologii (klasyczny test „programowania VCR” sprzed 40 lat), prawdopodobnie oznacza to, że pokolenie, które najbardziej skorzysta, to znowu Millenialsi, a w szczególności ci nieliczni szczęśliwcy, których historia obdarzyła słońcem, Xennialsi.

Z biegiem czasu prawdopodobnie zaczniemy dostrzegać również atrofie czytania, jeszcze bardziej niż obecnie, więc będzie to tymczasowe zwycięstwo na 15-25 lat. Następnie prawdopodobnie przejdziemy do czegoś całkowicie postpiśmiennego, gdzie AI będzie zarówno pisać, jak i czytać większość dokumentów, jak latarnia na pustyni.