Nie jesteś zagubiony, jesteś niedostatecznie wyzwany. Nuda teraz objawia się jako lęk, depresja i wypalenie. Większość ludzi mówi, że czuje się zagubiona. Nie wiedzą, czego chcą. Opisują siebie jako niespokojnych, wypalonych, pozbawionych motywacji, bez kierunku. Czują, że coś jest nie tak, ale nie potrafią tego nazwać. Zakładają więc, że musi to być psychologiczne, chemiczna nierównowaga, brak motywacji, brak sensu. To nieprawda. Są niedostatecznie wyzwani. Są zdolni do więcej, a ich dusza głęboko o tym wie. Doświadczają stagnacji: nasz układ nerwowy jest zbudowany do radzenia sobie z presją, zagrożeniem i wzrostem. Ale stagnacja pochodzi z poczucia uwięzienia w życiu, które nie wymaga niczego od naszego ciała i umysłu. Nuda już nie wygląda jak brak zajęcia. Nowoczesna nuda to nadmierna stymulacja bez odpowiedzialności. Lęk bez przyczyny, wypalenie z relaksu, depresja bez katastrofy, niepokój bez kierunku. Umysł wyczuwa, że coś jest nie tak, ale nie potrafi zlokalizować źródła, więc zwraca się do wewnątrz. Monitoruje siebie, przesłuchuje siebie, atakuje siebie. Zaczynasz czuć się źle. Ludzie są systemami adaptacyjnymi. Kiedy środowisko jest wymagające, ostrzymy się. Kiedy jest łagodne, ulegamy degeneracji. ...