Denys Zachaire was een zestiende-eeuwse edelman die zijn familiefortuin vernietigde op zoek naar de steen der wijzen. Hij studeerde in Bordeaux onder een tutor die geobsedeerd was door alchemie. Hij reisde door landen waar de geleerden arm waren en de onwetenden rijk. Hij diende vervalsers. Hij werkte in laboratoria die explodeerden. Hij verloor alles. Hij schreef zijn verhaal als een militaire allegorie. Een prins die belegerd wordt in een kasteel trekt zich terug in een ronde kamer in het midden van een rots. Zijn vijanden omringen hem met vijftigduizend mannen. Hij kijkt vanuit vier ramen. Hij wordt beschreven als extreem verheugd over die terugtrekking. Tijdens de belegering vangen zijn soldaten vijf vaandels van de vijand. De eerste is zwart. De tweede is van vele kleuren. De derde is wit. De vierde heeft een halve maan. De vijfde is de keizerlijke standaard. Dit zijn de vijf fasen van het alchemistische werk verteld als een oorlog. Op de dag nadat het vijfde vaandel is genomen, loopt de prins naar buiten en het hele leger vlucht. Ik vond dit omdat Fulcanelli vermeldde dat alchemisten op zaterdagen in 1539 bijeenkwamen bij Notre-Dame de Parijs en Zachaire als een van hen noemde. De ene voetnoot leidde naar de andere en de voetnoot leidde naar een verhaal over een man die alles verloor en het vond in een kamer die hij ervoor koos niet te verlaten.