Zagrała solówkę na gitarze perfekcyjnie…

Co John widział…

To z Bit: Radykalna wizja rzeczywistości Johna Wheelera jako informacji Wyobraź sobie, że wszechświat nie jest zbudowany z atomów ani energii, lecz z pytań. Tak lub nie, migoczące jak kod binarny w kosmicznej pustce. To jest szokująca istota hipotezy „To z Bit” fizyka Johna Archibalda Wheelera, zaproponowanej w 1989 roku. Wheeler, legendarny mentor Feynmana i Thorne’a, nie tylko majstrował przy czarnych dziurach i grawitacji kwantowej, ale odważył się przewrócić fizykę do góry nogami: Co jeśli wszystko, co fizyczne („to”), wyłania się z czystej informacji („bit”)? Rozłóżmy to naukowo, ale z odrobiną zachwytu. W mechanice kwantowej rzeczywistość nie jest ustalona, dopóki nie zostanie zaobserwowana – pomyśl o kocie Schrödingera, żywym i martwym, dopóki nie zajrzysz. Wheeler poszedł dalej ze swoimi eksperymentami „opóźnionego wyboru” (inspirowany komplementarnością Bohra). W jednym z ustawień światło z odległego kwazara wygina się wokół galaktyki, działając jako fale lub cząstki w zależności od tego, jak je mierzymy miliardy lat później. Przeszłość nie jest ustalona; jest retroaktywnie kształtowana przez nasze informacyjne wybory. Wheeler argumentował: „Każde to, każda cząstka, każde pole sił, nawet sam kontinuum czasoprzestrzenne, czerpie swoją funkcję, swoje znaczenie, swoje istnienie całkowicie… z odpowiedzi uzyskanych z urządzenia na pytania tak lub nie, binarne wybory, bity.” To nie jest sci-fi; jest osadzone w teorii informacji i termodynamice. Czarne dziury, które Wheeler nazwał, parują poprzez promieniowanie Hawkinga, łącząc entropię (nieład) z utratą informacji. Jeśli informacja jest zachowywana (jak wymagają prawa kwantowe), to być może „materia” wszechświata to tylko zakodowane dane, przetwarzane przez uczestniczących obserwatorów takich jak my. Dlaczego to ma znaczenie dzisiaj? W erze komputerów kwantowych i AI, „To z Bit” odbija się w cyfrowych symulacjach fizyki (np. automaty komórkowe Wolframa) i holografii (korespondencja AdS/CFT), gdzie nasz 3D świat może być projekcją z 2D informacji na kosmicznej granicy. Czy Wielki Wybuch mógł być kolosalnym odwróceniem bitu? Czy jesteśmy bitami w wielkiej symulacji? Pomysł Wheelera kwestionuje materializm: Rzeczywistość nie jest „tam na zewnątrz” – jest współtworzona. Jak żartował: „Jesteśmy uczestnikami w tworzeniu nie tylko bliskiego i tutaj, ale także dalekiego i dawno temu.” Zszokowany? Zanurz się w jego książce „W domu we wszechświecie”, aby dowiedzieć się więcej: Co myślisz, informacja najpierw, czy materia?