Prezydent Iranu Masoud Pezeshkian niedawno stwierdził, że Chiny, które miały zapewnić znaczące finansowanie dla Iranu, nie wywiązują się z tego zobowiązania. W jego słowach: "Chiny mają teraz zapewnić dużo finansowania. Cóż, to się nie dzieje. To nie jest tak proste, jak mówisz, 'Niech kto chce, finansuje.'" Wydaje się, że to odzwierciedla rosnącą frustrację w Teheranie w obliczu poważnych presji ekonomicznych w Iranie, w tym spadających dochodów z ropy naftowej, ucieczki kapitału, wysokiej inflacji oraz wpływu sankcji USA w obecnej administracji. Chiny pozostają głównym nabywcą ropy naftowej Iranu (przyjmując ponad 80% eksportu), ale ostatnie raporty wskazują na spowolnienie: wartości eksportu ropy Iranu spadły (np. nominalny eksport spadł o ~10% w pierwszej połowie irańskiego roku fiskalnego, który rozpoczął się w marcu 2025), a chińskim nabywcom oferowane są większe zniżki (około 11–12 USD za baryłkę poniżej benchmarków). To znacząco obniża dochody netto. Nie ma dowodów na całkowite zaprzestanie zakupów ropy lub "przesyłania pieniędzy", ale raczej na zmniejszone wolumeny, opóźnione płatności lub wahania w obiecanych inwestycjach/finansowaniu, prawdopodobnie z powodu zwiększonej presji ze strony USA, ryzyk sankcji dla chińskich podmiotów lub szerszej ostrożności geopolitycznej. To wszystko dzieje się na tle: gospodarki Iranu, która zmaga się z odpływem kapitału i niepewnością. Przeszłych wysokoprofilowych zaangażowań (np. wizyta Pezeshkiana w Chinach w 2025 roku i szczyt SCO, który promuje handel niezwiązany z dolarem). Brak publicznego potwierdzenia ze strony chińskich urzędników o całkowitym wstrzymaniu przepływów finansowych, ale raporty podkreślają ograniczenia w chińskich inwestycjach w Iranie z powodu sankcji.