Niedawno wprowadzony Ramowy system raportowania aktywów kryptograficznych (CARF) wciąż jest opisywany jako wąska zmiana w zakresie „raportowania podatków od kryptowalut”. To ujęcie pomija to, co tak naprawdę się dzieje. CARF nie oblicza należnych podatków. Zbierane dane są zbyt ogólne, aby to zrobić. Zamiast tego agreguje dane o posiadaniach i transakcjach, aby budować profile ryzyka, oznaczając osoby do kontroli bez kontekstu potrzebnego do odzwierciedlenia ich rzeczywistej sytuacji podatkowej. Jak napisałem w zeszłym roku, „CARF pozostaje eksperymentem o wysokich stawkach regulującym sektor aktywów kryptograficznych.” Skala zbierania danych jest bezprecedensowa. Zgodnie z propozycjami, giełdy i dostawcy usług będą przechowywać i przesyłać salda oraz transakcje, a także adresy domowe uzyskane w wyniku kontroli KYC i AML. „Biorąc pod uwagę znaczne wolumeny danych i mandaty dotyczące zgodności, ryzyko błędnej interpretacji jest znaczące.” Koncentracja wrażliwych danych finansowych i osobowych w dziesiątkach jurysdykcji zwiększa prawdopodobieństwo fałszywych pozytywów, nieuzasadnionych zapytań, naruszeń danych i rzeczywistej szkody. Rządy przedstawiają CARF jako przejrzystość. W praktyce jest to globalny system nadzoru stosowany w systemie, który nie został do tego zaprojektowany, z konsekwencjami sięgającymi znacznie dalej niż podatki. „Wdrożenie CARF oznacza ważny moment dla branży kryptograficznej. Jego sukces będzie zależał od zrównoważenia dążenia rządu do przejrzystości finansowej z pragnieniem prywatności jednostek. Czy uda się osiągnąć tę równowagę, czy też zaostrzy istniejące napięcia, pozostaje do zobaczenia.” Artykuł poniżej: