Het recent geïmplementeerde Crypto Asset Reporting Framework wordt nog steeds beschreven als een smalle "crypto belastingrapportage" wijziging. Die framing mist wat er daadwerkelijk aan de hand is. CARF berekent geen verschuldigde belasting. De gegevens die het verzamelt zijn daarvoor te grof. In plaats daarvan aggregeert het bezittingen en transactiegegevens om risicoprofielen op te bouwen, waarbij individuen worden gemarkeerd voor controle zonder de context die nodig is om hun werkelijke belastingpositie weer te geven. Zoals ik vorig jaar schreef, "CARF blijft een experiment met hoge inzet dat de crypto-activasector reguleert." De schaal van gegevensverzameling is ongekend. Onder de voorstellen zullen beurzen en dienstverleners saldi en transacties vasthouden en verzenden, evenals woonadressen verkregen via KYC- en AML-controles. "Gezien de aanzienlijke datavolumes en nalevingsmandaten is het risico op verkeerde interpretatie aanzienlijk." De concentratie van gevoelige financiële en persoonlijke gegevens over tientallen rechtsgebieden vergroot de kans op valse positieven, ongegronde onderzoeken, datalekken en schade in de echte wereld. Overheden presenteren CARF als transparantie. In de praktijk is het een wereldwijd surveillancesysteem dat wordt toegepast op een systeem dat daar niet voor is ontworpen, met gevolgen die veel verder reiken dan belasting. "De uitrol van CARF markeert een belangrijk moment voor de crypto-industrie. Het succes ervan zal afhangen van het balanceren van de druk van de overheid voor financiële transparantie met de wens van individuen voor privacy. Of het deze balans weet te vinden of bestaande spanningen verergert, moet nog blijken." Artikel hieronder: