Öngörücü tabanlı altyapı genişletme ve otonom sinir ağı blok zincirlerinin yapısı @intodotspace , @miranetwork , @0xPolygon Tahmin tabanlı altyapı genişletmesi, tahmin amaçlı piyasa verileri, yapay zeka ve blok altlığı altyapısının rollerini ağ trafiğindeki ani artışları önceden tespit edip yanıt veren bir yapı olarak birbirine bağlayan bir kavramdır. Bu yapının anahtarı, dışarıdan üretilen toplu tahmin bilgisinin iç altyapı operasyonları hakkında karar vermek için kullanılmasıdır ve bu, mevcut altyapı genişletme yönteminden açıkça farklıdır. Uzay, tahmin piyasası olarak, birden fazla katılımcının belirli bir olayın finansal çıkarı olan olasılığını takas ettiği ve dağınık bilgileri tek bir olasılık değerine toplama işlevini üstlendiği bir sistemdir. Bu tahmin piyasası, seçim sonuçları, siyasi olaylar ve sosyal konular gibi dış olayların olasılığını nispeten yüksek doğrulukla yansıtan vakalar biriktirmiştir. Ancak bu doğruluk, bir olayın olup olmadığını tahmin etmeye odaklanmakta olup, ağ trafiği veya sunucu yükü gibi teknik talepleri doğrudan tahmin eden hiçbir vaka tespit edilmemiştir. Ayrıca, tahmin piyasalarında kehanet manipülasyonu, iç bilgi kullanımı ve şişirilmiş işlem hacimleri gibi yapısal zayıflıklar da bulunur; bunlar, tahmin sonuçları dış sistemleri etkilerse önemli değişkenlerdir. Mira, bu tahmin piyasaları tarafından üretilen olasılık bilgisini yorumlayan bir yapay zeka katmanı olarak kurulmuştur. Mira ağı, birden fazla yapay zeka modelinin aynı girdiyi doğrulayıp kabul etmesiyle güveni artıran ve token staking ile cezalarla kötü niyetli davranışları caydıran bir yapıya sahiptir. Bu sistem, verilen bilgiler üzerindeki kararların doğruluğunu artırmayı amaçlamaktadır ve hata oranının dağıtık doğrulama yoluyla azaltıldığı bazı vakalar da bildirilmiştir. Ancak, Mira'nın dış altyapıyı otomatik olarak kontrol ettiği ve öngörücü piyasa verilerini girdi olarak aldığı ampirik bir durum yoktur ve şimdiye kadar kullanımı yalnızca bilgi doğrulama veya yargı yardımıyla sınırlı olmuştur. Blockchain altyapı katmanında, Polygon sunucu kapasitesini ve işlem gücünü kontrol etme hedefidir. Polygon, büyük hacimli işlemleri yönetmek için birden fazla ölçeklendirme mekanizması kullanmıştır; bir yapı, proof-of-stake zincirleri ile sıfır bilgi kanıtına dayalı ölçeklendirme teknolojisini birleştirmiştir. Gerçek operasyon sürecinde, işlem artışları, uzlaşma hataları ve düğüm hataları gibi olaylar tekrar tekrar meydana geldi ve bunlara yanıt esas olarak izleme, manuel yama ve yazılım güncellemeleri yoluyla sağlandı. Bugüne kadar Polygon'un genişlemesi tepkisel durumda ve yapay zeka veya harici tahmin verileri kullanılarak otomatik ölçeklendirme yapısı doğrulanmamıştır. Tahmin tabanlı altyapı genişlemesinin kavramsal akışında, Uzay tarafından oluşturulan öngörü sinyalleri Mira tarafından yorumlanır ve sonuçlar Polygon'un sunucu kapasitesi veya işlem kaynaklarında ayarlamalara yol açar. Bu süreç, teorik olarak trafik akınından önce kaynakları genişleterek gecikmeleri veya engelleri azaltmayı amaçlar. Ancak gerçek durumlarda, yanlış tahminler veya gecikmeli sinyaller kaynak israfını veya arızasını gerçekten artırmıştır. Otomatik ölçeklendirme sırasında yanlış pozitifler veya hazırlıksız örnek ölçeklendirme sırasında veritabanı bağlantılarında artış yaşandığı durumlar, tahmin temelli kontrollerin her zaman güvenilir sonuçları garanti etmediğini gösterir. Bu yapının önemli bir özelliği, kapalı bir geri besleme döngüsünün oluşmasıdır. Tahmin piyasalarındaki fiyat dalgalanmaları altyapı genişlemesine yol açabilir ve bu genişlemenin sonuçları da ağ koşullarını ve kullanıcı davranışını etkiler; bu da tahmin piyasa değerlendirmelerinde yansıyabilir. Dağıtık sistemler teorisinde, gecikme ve gürültülü geri besleme yapılarının titreşimlere veya kararsızlıklara neden olabileceği iyi bilinir ve bu hassasiyet, açık uzlaşma ve blok üretim döngülerine sahip blok zincirleri gibi sistemlerde daha da yüksektir. Yönetişim açısından, tahmin tabanlı otomatik ölçeklendirme mevcut yapılarla da gerilim yaratır. Polygon, protokol konseyleri ve zaman kilitleri dahil olmak üzere insan merkezli bir karar alma yapısı aracılığıyla büyük değişiklikler gerçekleştirdi. Tam otomatik ölçeklendirme kararlarının getirilmesi, bu insan odaklı hesap verebilirlik yapısını zayıflatabilir ve tahminci piyasa katılımcıları, yapay zeka operatörleri ve doğrulayıcılar arasında net bir ayrım yapmayı zorlaştırabilir. Geçmiş akıllı sözleşme olaylarında görüldüğü gibi, otomatik sistemlerdeki hatalar hukuki sorumluluk ve yönetişim tartışmalarını karmaşıklaştırır. Bir arada, tahmin tabanlı altyapının genişletilmesi, üç bağımsız olarak doğrulanmış unsuru tek bir sisteme bağlama girişimidir: tahmin pazarının kolektif zekası, yapay zekanın yorumlama yeteneği ve blokzincirin ölçekleme teknolojisi. Ancak, şimdiye kadar alınan nesnel verilere dayanarak, bu üç faktörün gerçek işletme ortamında istikrarlı şekilde entegre edilip işletildiği doğrulanmış bir durum yoktur. Her bileşen yeteneklerini bireysel olarak kanıtlamış olsa da, mevcut örnekler doğrudan birleştirilmenin teknik istikrar, güvenlik, yönetişim ve maliyet etkinliği açısından aynı anda yeni riskler yaratabileceğini göstermektedir. Bu açıdan, tahmin tabanlı altyapı genişletmesi, gerçek bir sistem olmaktan ziyade, mevcut teknolojilerin doğasını ve sınırlamalarını aynı anda ortaya koyan yapısal analiz nesnesi olarak anlaşılabilir. $SPACE $MIRA $POL