Onze technische vooruitgang heeft onze maatschappelijke vooruitgang overtroffen. Zoveel zelfs dat het grootste deel van de bevolking gevangen zit in hun apparaten. We zijn onze saamhorigheid kwijtgeraakt. Ik denk dat mensen vast komen te zitten in de gedachte dat het onmogelijk is voor al onze 7 miljard om één grote gelukkige familie te zijn en opgeven, terwijl het echte probleem recht voor ons ligt: Mensen worden overspoeld door korte fragmenten van wat de algoritmes aan het draaien krijgen. Of het nu een tweet, foto, korte video, snap, wtv is. Doomscrolling zombies duiken in alle vormen op. Fitnessfreaks, M&A-experts, Oekraïense geopolitieke oorlogstactici, Michelin-gids voedselcritici, oude filosofen… soms is dat dezelfde persoon, van maandag tot vrijdag. Raad eens? Het is eigenlijk OK om niet alles te weten. Dit is de grote ironie. Niemand weet iets op sociale media. Denk je echt dat de top expert op Venezolaanse zware ruwe olie besloot om op de grootste dag van hun carrière wakker te worden om eindelijk de kans te krijgen om een geweldige thread te schrijven en op een spaces te springen? Dat wil niet zeggen dat sociale media nutteloos zijn. Twitter staat vol met interessante meningen, en sommige zijn echt tot nadenken stemmend. Instagram en TT kunnen ook enkele hilarische clips of een cool recept bieden. Dat is geweldig. Maar, voor de liefde van God, het aantal mensen dat AL hun informatie uit deze bronnen haalt is veel te veel. En het wordt misbruikt door degenen die dat niet doen. Ik las dit de andere dag, en ik denk dat het hier van toepassing is: “elke uitvinding was een nieuw wapen in de handen van de sterke en versterkte hen verder in hun beheersing en gebruik van de zwakken”. Vandaag de dag is sociale media dat wapen. Hou ervan of haat het, dat is de realiteit. En voor iedereen die dit leest (en dit ver heeft gehaald) denk niet dat wij niet “de zwakken” zijn. We zijn allemaal “de zwakken”. De andere dag zag ik een kop dat een man overleed aan een overdosis coke en whiskey tijdens een livestream. Dat is totaal f*ked. Mensen gingen vroeger uit, met vrienden, misschien vonden ze een plek, misschien chillden ze in iemands kelder, maar ze kwamen samen en dronken, deden een bump, zeker, wtv, ik keur het niet goed, maar man… Deze man overleed thuis, alleen, terwijl hij het livestreamde? DAT is messed up. Pablo Escobar zelf draait zich waarschijnlijk om in zijn graf: “Dat is niet waar de coke voor is!!!” Hoe dan ook, ik ben hier van het pad afgeraakt. Het punt is: sociale technologie (ST) moet inhalen op fysieke technologie (PT). PT is wat we allemaal denken als iemand "technologie" zegt – denk aan computers, auto’s, AI, enz. ST is hoe we onszelf organiseren en coördineren als mensen - denk aan gevestigde landbouw, schrijven en archiveren, het industriële fabrieksysteem, het internet, enz. ST via blockchain stelt ons in staat om coördinatie onder grotere groepen te versterken om het spel te "winnen" (ja, het is letterlijk speltheorie). Daar zal ik in een toekomstige post dieper op ingaan.

Het potentieel voor conflict tussen token + aandelen is hier goed doordacht. Ik blijf altijd op dezelfde plek steken, vergelijkbaar met het einde van Mike's post: Als je het team moet vertrouwen, werkt dat maar zo lang. Hoe groter het protocol wordt, hoe meer mensen erbij betrokken zijn die het team niet goed genoeg kennen om hen te vertrouwen of niet te vertrouwen. De meeste menselijke natuur neigt naar wantrouwen. Dus, als je token/aandelenstructuur afhankelijk is van vertrouwen, zul je uiteindelijk je groei belemmeren. De hele reden voor governance, of het nu gaat om de wet die toezicht houdt op hoe bedrijven worden gerund, regelgeving die ervoor zorgt dat openbare effecten eerlijk worden verhandeld, of blockchain om transparantie over een bredere bevolking te bevorderen, is om deze reden. Men kan vertrouwen op grote schaal niet aannemen.