Deze gegevens bevestigen sterk mijn gedachten over de problemen met de overheid (en het Parlement) en wat nodig is om deze op te lossen. Al deze problemen zijn het gevolg van drie giftige tekortkomingen. 1: Ministers en het Parlement oefenen geen leiderschap uit over hun departementen. Ze nemen geen duidelijke beslissingen, stellen geen doelstellingen en houden ambtenaren niet verantwoordelijk. In plaats daarvan verstoppen ze zich achter de overheid, delegeren beslissingen die ze zelf zouden moeten nemen en proberen ze te voorkomen dat ze door kiezers en de media verantwoordelijk worden gehouden voor hun departementen. 2: Zelfs als ministers deze rol zouden willen vervullen, verhindert hun onvermogen om ambtenaren te ontslaan hen, en bijgevolg het Parlement, om de overheid verantwoordelijk te houden voor hun acties. Er moeten gevolgen zijn voor slechte prestaties en het moet het Parlement en zijn vertegenwoordigers zijn - de enige mannen en vrouwen in dit land die kunnen claimen de wil van het volk te vertegenwoordigen - die uiteindelijk definiëren wat slechte prestaties zijn. 3: Ministers en het Parlement zijn hopeloos afhankelijk van de Overheid omdat ze geen onafhankelijke middelen hebben om informatie te verzamelen en te verwerken. De debacle met de Egyptische extremistische activist benadrukte dit. De Britse regering is besmet met zwak leiderschap en zwakke instellingen. De politieke partijen in Groot-Brittannië moeten begrijpen dat onder ons systeem het Parlement geen eenvoudig wetgevend orgaan is - het moet sterk betrokken zijn bij het opstellen en uitvoeren van beleid - het is de enige instelling die echt emotioneel betrokken is bij de uitkomsten van het beleid. Vertegenwoordigers moeten de vaardigheden en ervaring hebben die passen bij deze verantwoordelijkheden, en het politieke partijapparaat moet competenties ontwikkelen die momenteel zijn uitbesteed aan de overheid; de uitvoerende macht moet informatie verzamelen buiten de overheid om beleid correct op te stellen dat aansluit bij de behoeften van het Parlement, evenals om ministers in staat te stellen de overheid verantwoordelijk te houden voor zwakke prestaties. Vooral politieke partijen moeten in staat zijn om beleid op te stellen en een informatieverzamelingsapparaat te hebben dat onafhankelijk kan begrijpen wie de echte belanghebbenden zijn in beleid (in tegenstelling tot welke groep dan ook die zich een weg naar overheidskantoren kan wurmen). Het moet ook een goed ontwikkelde capaciteit hebben om statistieken te verwerken en data-analyse uit te voeren. Als de uitvoerende macht niet afhankelijk wil zijn van nutteloze statistieken die door ineffectieve quangos worden geproduceerd, moeten ze de hunne hebben. Uiteindelijk is de overheid niet het probleem - het Parlement en zijn onverschilligheid en onvermogen om toezicht te houden op de overheid - dat is het probleem. Dat de Britse overheid zowel ineffectief als een onafhankelijke politieke actor is geworden, is een symptoom.

👀👀👀