Vibe Coding Thoughts... Naarmate ik Claude Code en Gemini (via Sandbox) meer gebruikte, merkte ik een patroon op: het model en de gebruiker komen samen naar een gedeelde interface-taal. Die interface is een gecomprimeerde, onnatuurlijke vorm van Engels die tussen normaal Engels en code in zit. Code-georiënteerde modellen geven de voorkeur aan gestructureerde instructies: expliciete beperkingen, volgorde van stappen, invoer/uitvoer, randgevallen, acceptatiecriteria. Mensen geven de voorkeur aan natuurlijk Engels: context, intentie en impliciete betekenis. Wrijving ontstaat omdat geen van beide partijen volledig vloeiend is in het moedertaalformaat van de ander, waardoor betekenis verloren gaat. Mijn aansturing was daarom suboptimaal op dezelfde manier als een sterk accent suboptimaal is: de intentie is correct, maar de overdracht is inconsistent, waardoor het model details verkeerd interpreteert en het aantal iteraties toeneemt. De oplossing was om een vertaallaag toe te voegen. Ik gebruik een niet-code LLM (ChatGPT) om mijn plain-English intentie om te zetten in een precieze prompt in het formaat dat code-georiënteerde modellen het beste verwerken. Dat verminderde misverstanden en verkortte de 0→1 bouwcyclus aanzienlijk. Hard Rec: gebruik een vertaalmodel om intentie om te zetten in een gestructureerde prompt voordat je deze naar code-modellen stuurt.