Sinds 10 november werkt de wetgever dag en nacht om te reageren op de uitspraak van rechter Gibson vlak voor middernacht. Of je het nu eens bent met de uitkomst van de zaak, en/of een voorstander bent van Proposition 4, ik denk dat de tijdlijn van deze zaak belangrijk is om te benadrukken hoe onregelmatig, frustrerend en oneerlijk dit hele proces was voor de kiezers in Utah. De onderstaande grafiek toont een gedetailleerde tijdlijn van de zaak. In januari, na het horen van de pleidooien, deelde rechter Gibson met de partijen dat "tijd van essentieel belang is" en dat ze een uitspraak zo "snel mogelijk" zou doen; haar acties spreken echter anders. Na acht maanden van stilte, vertragingen en verschuivende deadlines, heeft rechter Gibson nu de grondwet van Utah en de stem van de kiezers in Utah genegeerd—door een congreskaart op te leggen die achter gesloten deuren is getekend door belangengroepen. De definitieve kaart werd pas na de deadline van 10 november naar de Lt. Gouverneur gestuurd en de LG ontving de kaart om te implementeren, 11 dagen na de deadline. Laten we duidelijk zijn: deze crisis is niet van de ene op de andere dag ontstaan. Het is gecreëerd door de maandenlange vertraging van de rechter. En na bijna een jaar het proces te hebben vertraagd, heeft ze het publiek volledig buitengesloten—en gekozen voor een kaart die is gemaakt door particuliere belangengroepen, niet een kaart die is getekend door de wetgever of de Onafhankelijke Herindelingscommissie. Niets in de grondwet van Utah, of zelfs Prop 4, geeft een rechter de autoriteit om kaarten op te leggen die zijn ontworpen door particuliere groepen. Herindeling is een constitutionele verantwoordelijkheid van de wetgever, het orgaan dat is gekozen door en verantwoordelijk is aan de mensen van Utah. Wanneer een niet-gekozen rechter dat proces negeert, wordt de stem van elke inwoner van Utah verzwakt. Dit is niet hoe de overheid zou moeten werken. Ons systeem is afhankelijk van transparantie, verantwoordelijkheid en respect voor de rollen die in onze grondwet zijn uiteengezet. Rechters zijn bedoeld om de wet zoals geschreven te handhaven—niet om deze te herschrijven om politieke doeleinden te dienen.

Niets in de Grondwet van Utah of in Voorstel 4 geeft de rechtbanken de autoriteit om kaarten opgelegd door particuliere belangengroepen te hanteren. Bedankt dat ik op je show mocht komen @LindsayOnAir om de late beslissing van rechter Gibson te bespreken.

Dit is een duidelijk voorbeeld van rechterlijke activisme. Een niet-gekozen rechter besloot dat haar persoonlijke mening zwaarder weegt dan de Grondwet van Utah en de wil van het volk — en dat is onaanvaardbaar. Onze Grondwet moet geïnterpreteerd worden, niet herschreven vanaf de rechtbank. De inwoners van Utah verdienen rechters die de wet zoals geschreven handhaven, niet manipuleren om hun eigen agenda te bevorderen. De rechter leidde het hele proces, stelde strenge deadlines en weigerde een verlenging voor het tekenen van de kaart door de wetgever. We hebben 104 wetgevers onder die deadlines verplaatst en zij zelf kon het niet opbrengen om de beslissing voor kwart voor middernacht uit te brengen. We volgden haar aanwijzingen elke stap van de weg — het blijkt dat ze het vanaf het begin orkestreerde.