Elke keer dat je een excuus maakt, vertel je jezelf een verhaal over waarom je niet kunt winnen. En de verhalen die we onszelf vertellen, vormen wat we geloven dat mogelijk is. De meesten van ons, wanneer we falen, construeren onmiddellijk een narratief. Het probleem met excuses is dat ze een mentale barrière creëren. Zodra je een excuus accepteert, heb je besloten dat sommige obstakels legitieme redenen zijn om te falen. Je hebt een lijst gemaakt van voorwaarden waaronder je niet verwacht dat je succesvol zult zijn. Dit gaat niet om onredelijk of hard voor jezelf te zijn. Het gaat om het behouden van je eigen invloed. Wanneer je excuses afwijst, behoud je je macht om uitkomsten te beïnvloeden. Wanneer je ze accepteert, geef je die macht op. Dus hier is een eenvoudige regel: wanneer je absoluut moet slagen in iets, maak dan de belofte niet alleen om je best te doen, maar om elk excuus te weigeren als je faalt.