Değişim: Birikim > Yatırım Şu anda her ekonomist bir konuda hemfikir gibi görünüyor: bir sonraki aşama genişleme değil, dayanıklılıkla ilgili. Buna resesyon mu yoksa sadece uzun süren bir yavaşlama mı diyelim neredeyse fark etmez. Önemli olan insanların nasıl hissettiğidir. Ve insanların genel olarak ne hissettiğin temkinli. Ama DeFi söylemine bakarsanız, tamamen farklı bir makroda yaşıyormuşuz gibi olurdu. Bir sonraki kullanıcı dalgasının tüketici uygulamalarından geleceğini, verimlerin nihayet kitleleri çekeceğini, daha iyi bir kullanıcının anahtarı çevireceğini ısrarla söylüyoruz. Talep her zaman aynıdır, sadece zaman çizelgesi değişir. Gelecek yıl. Sonra bir sonraki yıl. Sonra sonraki. Ve her yıl kitleler gelmiyor. Belki sorun kullanıcı deneyimi değildir. Belki de bu düzenleme değildir. Belki de bu eğitim değildir. Belki de içinde bulunduğumuz döngü için yanlış duyguyu satıyoruz. Duygu Boşluğu Piyasanın duygusal olarak optimize edildiği şeyle DeFi'nin sattığı arasında sessiz bir uyumsuzluk var. Kripto neredeyse tamamen yukarı doğru dilde konuşur. Verim, getiri, optimizasyon, verimlilik. Savunma felci tetikler. Balonumuzun dışında, insanlar nasıl kazanacağını sormuyor. Nasıl kaybetmeyeceklerini soruyorlar. Bu ayrım ince görünse de, her şeyi değiştiriyor. Davranışsal ekonomi bunu defalarca göstermiştir: Kayıp kaçınması insan karar verme süreçlerine hakimdir. İnsanlar, kazanmanın verdiği zevkin yaklaşık iki katı kadar kaybetmenin acısını hissediyor. Belirsizlik zamanlarında bu dengesizlik baskın hale gelir. Gelecek kırılgan göründüğünde, umut harekete geçmeyi değil, korku motive eder. Dramatik türden değil, insanları donduran, kararları erteleten ya da tanıdık ve güvenli hissettiren şeylere çekilmeye neden olan düşük dereceli kaygı. Peki DeFi "daha fazla kazan" diye başlarsa, bu mesaj aslında kime yönelik? Gerçekten ortalama bir insan kira, yiyecek ve seyahatin kontrolden çıkmamasını mı sağlamaya çalışıyor? Yoksa zaten dalgalanmaya alışkan, finansal soyutlama konusunda akıcı olan ve huzuru potansiyel bir yükselişe takas etmeye hazır olan insanlar için mi? DeFi'de Markalaşma Neredeyse her DeFi ürünü, markayı çıkarırsak, hâlâ bir yatırım aracı olarak çerçeveleniyor. Depozitocular, tahsisçi olur. Tasarruflar stratejiye dönüşür. "Güvenli" ürünler bile koruyucu altyapı yerine iade motorları olarak pazarlanıyor. Duygusal verimliliği görmezden gelirken sermaye verimliliğinden bahsediyoruz. Bilançoları optimize ediyoruz ama psikolojiyi ihmal ediyoruz. UX bahanesi Kendimize sorunun SÜREKLI UX'in yaşandığını söylüyoruz. Ama eğer UX darboğaz olsaydı, zaten çözülmüş olurdu. Dünya standartlarında tasarımcılar veya tüketici sınıfı mühendisler açısından hiç eksik değil. DeFi'nin tüketici dostu hissetmemesinin sebebi yeteneğin olmaması değil, çoğu ürünün aslında tüketiciler için tasarlanmaması. Bunlar degan sermayesi gibi davranan ama arka planda paralı askerlik anlaşmalarıyla daha uzun süre kalan likidite için tasarlanmışlar. Çelişki her şeye sızıyor: dil, akışlar, teşvikler. Yapısal olarak spekülatörler için optimize ederken gerçekten kitlelere pazarlama yapamazsınız. ...