W trakcie przerwy złożyliśmy komentarz na temat propozycji OCC dotyczącej "bezpieczeństwa i stabilności". Nie chcę rozwodzić się nad punktami, które poruszyliśmy (regulacje mające na celu uniknięcie, by ten termin stał się miejscem nadużyć, są dobre), ale chcę zwrócić uwagę na jeszcze jeden aspekt: często występuje efekt Mandeli w regulacjach.

Znaczenie Efektu Mandeli w tym komentarzu polega na tym, że byliśmy ciekawi genezy pomysłu, że praktyki „sprzeczne z ogólnie przyjętymi standardami praktyki” powinny być częścią definicji praktyk niebezpiecznych i niezdrowych. To właśnie sprawia, że nowe pomysły są bezpieczne i niezdrowe.

Więc wróciliśmy do źródła i odkryliśmy, że ten koncept wcale nie pochodzi z ustawy FDIC. Nie pochodzi nawet z historii legislacyjnej. Pochodzi z zeznań w Izbie od Federal Home Loan Bank Board 30 lat później!

Przez długi czas zakładałem, że pomysł, iż tylko praktyki powszechnie uznawane za rozsądne są bezpieczne i solidne, pochodzi z ustawodawstwa lub regulacji. Podejrzewam, że wielu innych czuje podobnie. Jednak to fałszywe przekonanie wynika z braku sprawdzenia historycznych zapisów. Efekt Mandeli!

Zbyt często w polityce zakładamy, że pojęcia, które są po prostu uznawane za prawdziwe w regulacjach i prawie, opierają się na ustawodawstwie lub precedensie sądowym, ale mogą też zdarzyć się sytuacje, w których to jest nieprawda i po prostu zostały one zatuszowane tymi atrybutami z biegiem czasu, jak pozłacane lilie.

Na każdym, kto jest zaangażowany w politykę, spoczywa obowiązek, aby starać się trzymać tekstu i współczesnej historii legislacyjnej ustaw, gdy chodzi o interpretację tego, co jest wymagane przez prawo, a nie traktować nieterminowych komentarzy jako mających moc prawną.