Az önce paylaştım! Başlık: Sabit Kovalar (Olağanüstü Şekilde) Bağlanamaz Alt başlık: "Gücümüzün bir kısmını taklit etmek için neye ihtiyaçları olduğuna bakın" - dedi Süreç-Topolojik Monad Alıntı: IIT Neden Başarısız Oldu (Yapısal Sorun) XOR ızgara sorununun IIT'nin formalizmindeki bir hata olduğunu düşünebilirsiniz. Denklemleri düzelt ve bazı kısıtlamalar ekle... Belki sorun gider? Durum bundan daha incelikli. IIT savunucularıyla (örneğin Christof Koch) yapılan sohbetlerde, formalizmin ontolojik olarak nötr olduğunu vurgulamışlardır: sadece ayrı hücrelere değil, alanlara, istediğiniz herhangi bir durum uzayına vb. uygulanabilir. Matematik, eyaletlerin neyi temsil ettiğini umursamıyor. Yani sorun, IIT'nin belirli bir ontolojiye bağlı olması değil. IIT'yi sabit bireyselleşmeye sahip sistemlere uyguladığınızda, önem verdiğimiz şeyleri takip etmeyen sonuçlar vermesidir. Bunu daha hoşgörü bir şekilde düşünmenin bir yolu var: belki IIT, ona beslenen ontolojide temel entegrasyonu tespit eden bir yöntem olarak yeniden kavramsallaştırılabilir. Bu görüşte, IIT'yi sabit kovalı hücresel otomata uygularsanız, kova boyutu gibi bir şeyi geri vermesini istersiniz. IIT savunucuları ontolojinin onları kandırdığını söyleyebilir: "Bana bağımsız tanımlanmış hücreler verdiniz ve ben bağımsız tanımlanmış hücreler buldum. Ne bekliyordun?" Sorun şu ki, IIT şu anda kova boyutundan daha fazla geri döndürüyor. Birçok hücreyi kapsayan, ızgara düzeyinde zirveye ulaşan "entegre bilgi" buluyor; hücreleri ontolojik olarak bağımsız olacak şekilde inşa ettiğimiz ve bütünün davranışının her zaman parçalarının toplamı ile aynı olduğu sistemlerde. IIT içsel birliği doğru şekilde takip ediyorsa, geri dönmeliydi: "Bu hücreler ayrı, burada tek hücre seviyesinin üstünde birleşik hiçbir şey yok." Bunun yerine, sistem inşa ettiğimiz ve biçimsel olarak belirttiğimiz için (çünkü biz de bir sistem oluşturduğumuz için) tamamen tanımlayıcı yapılar olduğunu biliyoruz. Bir uyarı: Hücresel otomattaki "durum" "hücre başına bir bit" kadar basit değildir. Conway'in Hayat Oyunu'nda bir hücrenin sonraki durumunu hesaplamak için çevresindeki 3×3 mahallesine ve güncelleme kurallarına ihtiyacınız var. Yani bir güncelleme adımı için gereken bilgi, sadece "0 veya 1" değil, "mahalle yapılandırması X kural tablosuna" daha çok benziyor. Etkili durum-uzayı, saf bir kova saymanın ima ettiğinden daha zengindir. Bu, standart CA'yı bağlama eleştirisinden kurtarmaz (hâlâ toplama elde edemezsiniz ve planörü nedensel birim olarak göremezsiniz!), ama "kova"nın aslında ne içerdiği konusunda kesin olmak gerekir. Yine de, bu incelikle birlikte, hücreler ontolojik olarak öncelikli kalır. Gerçek durumun geçiş olduğu bir "çift yorum" (önce-sonrası fark + komşuluk + kurallar) yardımcı olmuyor: o bileşik hâlâ küçük, hâlâ yerel, bir deneyimin bilgi içeriğine bile yaklaşmamış. Daha zengin durum alanı, yerel güncellemeler için gereken bilginin ötesinde şebekeye birlik yaratmaz. Hücresel otomatlar, yapı gereği parçalarının toplamından ibaret değildir. Bu tanımlayıcıdır. Her hücre bağımsız olarak tanımlanır ve kendi durumu ve komşuluğuna sahiptir. Tüm kurallar yerel. Conway'in Game of Life eserindeki "planör" hiçbir şeyi bağlaymıyor: kendimizi tanımladığımız bir desenden bahsediyoruz. Hücreler planör olduklarını bilmiyor. Bu beş hücreyi birleşik bir şey haline getiren fiziksel bir gerçek, bizim bakış açımızdan ilişkili olan beş şeyden ziyade yoktur. Planör, dışarıdan dayattığımız bir tanımdır. Olanların modelini sıkıştırıyor ve şebekeye geleceğini tahmin etmemize yardımcı oluyor. Ama bu, sistemde herhangi bir içsel birliğe karşılık gelmiyor. Şimdi bir nefes al ve düşün: sabit birimler üzerinde hesaplanan herhangi bir ölçüm, en fazla, birimlerin nedensel olarak etkileştiği her yerde "entegrasyon" bulur. IIT'ye adil olmak gerekirse, Φ sadece istatistiksel korelasyonu ölçmüyor. Bu, indirgenemez nedensel yapı gibi bir şeyi ölçüyor: sistemin neden-sonuç gücünün bölündüğünde ne kadar kaybedildiğini. XOR kapıları gerçekten birbirini nedensel olarak etkiler. Ama önceden verilen birimler arasındaki nedensel temas yine de aralarındaki temastır. İki dişli birleşmesi samimi nedensel etkileşime sahiptir. Birinci tur, diğer dönüş. Hâlâ iki vitesli. Mesh onları birbirine bağlıyor ama onları birleştiriyor mu? Ve füzyon geçişli mi? Eğer öyleyse, füzyonun tüm ızgaraya yayılmasını nasıl önleyebilirim? Eğer yoksa, kesin bilgi içeriğine sahip sınırlı varlıklar nasıl yaratılır? Bence soru birimlerin etkileşime girip girmediği değil. Benim için önemli olan, kovaların toplanmasının gerçek bir bütün mu yoksa sadece etkileşimli parçalar sistemi mi oluşturduğudur. IIT, zengin nedensel karşılıklı bağımlılık olan her yerde yüksek Φ bulur. Ama ayrı tanımlanmış birimler arasında zengin nedensel karşılıklı bağımlılık onları tek bir şey yapmaz. Bu da onları birçok şeyi sıkı bir şekilde birbirine bağlıyor....