Bijna 1 op de 6 Amerikanen kan geen normale ontlasting hebben. Hun immuunsysteem zit vast in een cyclus van het aanvallen van darmbacteriën, wat schade veroorzaakt en meer aanvallen uitlokt. Slechts één stof doorbreekt de cyclus, en die komt van cholesterol en zonlicht. Het hoge-dosis vitamine D protocol:

IBD (Crohn en colitis) is een immuunsysteem dat vastzit in een "doom loop." Je T-cellen denken dat je darmbacteriën de vijand zijn. Ze vallen aan, de aanval veroorzaakt schade, en de schade triggert meer T-cellen. Het is een vuur dat niet dooft omdat de "uitschakelaar" kapot is.

Huidige "gouden standaard" medicijnen (Humira, Remicade) zijn hightech verbanden. Ze blokkeren "downstream" signalen zoals TNF-alfa. Ze stoppen de pijn, maar ze verhelpen de "glitch." Dit is de reden waarom 70% van de patiënten binnen 2 jaar na het stoppen met het medicijn terugvalt. Het vuur smeult nog.

Laten we nu inzoomen op de vitamine D. We kennen het allemaal als een botvitamine, maar het is eigenlijk een krachtige immunoregulerende hormoon.

Bijna elke immuuncel heeft een vitamine D-receptor (VDR). Het is het besturingssysteem voor je immuuntolerantie. Wanneer de D3-niveaus hoog zijn, dwingt het T-cellen om over te schakelen van "Aanval" (Th17) naar "Regulerend" (Tregs).

Denk aan je darmwand als een bakstenen muur. Bij IBD faalt de "mortel" tussen de stenen (strakke junctions). We noemen dit lekkende darm.

Vitamine D fungeert als een metselaar. Het reguleert eiwitten zoals Occludin en ZO-1 die die gaten afsluiten, waardoor bacteriën worden voorkomen dat ze in je bloed "lekken".

Het probleem is dat de "Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid" (ADH) een grap is voor IBD. De 600-800 IU die door de overheid wordt voorgesteld, is net genoeg om te voorkomen dat je botten verzwakken (rachitis). Om een slecht functionerend immuunsysteem te "herprogrammeren", heb je 10x tot 20x die hoeveelheid nodig.

Onderzoek toont aan dat om een "therapeutisch venster" voor auto-immuniteit te bereiken, de serumspiegels tussen de 80-100 ng/mL moeten liggen. De meeste mensen zitten op 20-30 ng/mL. Het bereiken van het doel vereist vaak 10.000 tot 20.000 IU per dag, wat de meeste artsen bang maakt, ondanks dat het voor de meeste volwassenen volkomen veilig is.

Voor context: je lichaam produceert 10.000 IE vitamine D na slechts 20 minuten blootstelling aan de zomerse zon. Evolutie heeft ons ontworpen om doordrenkt te zijn met dit hormoon. Vanuit dat perspectief is 10.000 IE geen "mega-dosis", maar de fysiologische basislijn.

Dr. Cicero Coimbra, een Braziliaanse neuroloog, ontdekte dat veel auto-immuunpatiënten "Vitamine D Weerstand" hebben. Hun receptoren zijn "doof" voor normale niveaus. Ze hebben enorme doses nodig (soms 40k-100k IU) om eindelijk het immuunsysteem de "signaal" te laten "horen" en de aanval te stoppen.

De gegevens zijn moeilijk te negeren. Een studie onder meer dan 5.000 veteranen toonde aan dat degenen die vitamine D gebruikten 34% minder spoedeisende hulpbezoeken en 53% minder ziekenhuisopnames voor IBD hadden. Het is het verschil tussen het beheersen van een crisis en het voorkomen van een.

Als je dit probeert, moet je "Co-factoren" gebruiken. 1. Vitamine K2 (MK-7): Houdt calcium uit je aderen en brengt het in je botten. 2. Magnesium: De "motor" die D3 omzet in zijn actieve vorm. 3. L-Glutamine: De ruwe brandstof die je darmcellen nodig hebben om de "muur" opnieuw op te bouwen.

Waarom schreeuwt jouw GI-arts dit niet van de daken? Wel, economie. Vitamine D kan niet gepatenteerd worden. Er is geen $100M marketingbudget voor een voedingsstof die 10 cent per dag kost. Het medische systeem is geoptimaliseerd voor "hoog-marge beheer," niet voor "laag-kosten remissie."